Jesse Owens en de Olympische Spelen van Berlijn

Achtergrond

Jesse Owens won tijdens de Olympische Spelen van Berlijn van 1 tot 16 augustus 1936 vier gouden medailles: op de 100 meter, de 200 meter, bij het verspringen en met de Amerikaanse 4 × 100 meter-estafetteploeg. Krantenverslagen uit 1936 beschrijven dat het publiek in het Olympisch Stadion hem luid toejuichte en zijn sportieve prestaties met ovaties erkende. De Spelen werden door het Duitse regime voor internationale propaganda gebruikt; de Neurenberger rassenwetten bleven van kracht, terwijl onder meer anti-Joodse borden tijdelijk uit het straatbeeld werden verwijderd. Na terugkeer in de Verenigde Staten werd Owens publiekelijk gehuldigd, onder andere met een parade in New York. Tegelijk bleef hij als zwarte Amerikaan te maken krijgen met rassenscheiding en segregatie. President Franklin D. Roosevelt nodigde hem niet uit voor een ontvangst in het Witte Huis en feliciteerde hem niet persoonlijk met zijn Olympische prestaties. Volgens de geraadpleegde biografische bronnen ontving Owens ook geen officieel felicitatietelegram van de president. De National Archives documenteert dat ook de andere zwarte Amerikaanse medaillewinnaars van 1936 geen uitnodiging voor het Witte Huis ontvingen. Bij een huldiging in het Waldorf-Astoriahotel in New York moest Owens de goederenlift gebruiken om de bijeenkomst te bereiken, vanwege de raciale toegangsbeperkingen van die periode. Het Internationaal Olympisch Comité beschrijft dit specifieke voorval in zijn overzicht van Owens' leven na de Spelen. Deze ontvangst in eigen land vond plaats naast de openbare huldigingen en de ovaties die hij eerder in Berlijn had gekregen. Pas in 1976 ontving Owens in het Witte Huis de Presidential Medal of Freedom van president Gerald Ford.

• Adolf Hitler →

Bronnen: Smithsonian — Jesse Owens Wins his First Gold (2011) · National Archives — Jesse Owens, American Hero (2016) · IOC — Jesse Owens' life after the Olympic Games · USHMM — The Nazi Olympics: Berlin 1936