De Portugese voedselbasis steunde op granen, olijfolie, wijn, peulvruchten en vis, aangevuld met regionale veeteelt en eilandproducten. Romeinse landbouw en middeleeuwse mediterrane contacten beïnvloedden wijnbouw, olijven en conservering. De maritieme expansie bracht specerijen, suiker, thee en nieuwe bereidingswijzen naar Portugal, maar was ook verbonden met koloniale exploitatie en slavernij. Aardappel, tomaat en andere Amerikaanse gewassen werden in de loop der eeuwen onderdeel van dagelijkse gerechten.
Zouten en drogen maakten vis geschikt voor lange opslag en scheepvaart; bacalhau werd later een belangrijk gerecht in uiteenlopende sociale contexten, hoewel de consumptie niet in elke periode gelijk was. Soepen en broodgerechten weerspiegelen regionale landbouw en huishoudelijke zuinigheid, terwijl kloosterbakkerijtradities veel custardgebak voortbrachten. Feestdagen, buurtfeesten en familietafels geven maaltijden een gemeenschappelijke functie. Hedendaagse keuken combineert deze tradities met migratie- en eilandinvloeden.