Aboriginal en Torres Strait Islander peoples leven al tienduizenden jaren op het continent en de eilanden, met honderden naties, talen en lokale rechts- en kennissystemen. Archeologische dateringen wijzen op zeer vroege bewoning, maar migratieroutes en precieze chronologie blijven onderwerp van onderzoek. Relaties met Country omvatten land, water, verwantschap en verantwoordelijkheid; deze kennis en geschiedenis zijn specifiek per gemeenschap en vormen geen uniforme cultuur.
Makassaanse vissers onderhielden vóór de Britse kolonisatie contact en handel met gemeenschappen aan de noordkust. Britse vestiging vanaf 1788 berustte op de juridische fictie van terra nullius en bracht landonteigening, epidemieën, frontiergeweld en straftransport met zich mee. Goudkoorts en koloniale uitbreiding versnelden migratie en de vorming van koloniën; Aboriginal soevereiniteit werd door de staat niet erkend en inheemse gemeenschappen bleven zich verzetten en aanpassen.
De federatie van 1901 verenigde zes Britse koloniën, terwijl restrictief immigratiebeleid en assimilatieprogramma’s inheemse families en migranten troffen. Na de Tweede Wereldoorlog veranderde immigratie het land; de Mabo-uitspraak van 1992 verwierp terra nullius als basis van het Australische recht en erkende native title onder voorwaarden. Erkenning, landrechten en de gevolgen van het beleid van de gestolen generaties blijven centraal. Australië is nu een stedelijke, multiculturele staat met First Nations gemeenschappen en diaspora.